Het landschap als inspiratie

Het landschap als inspiratie

Herinnering aan Holland is een van de gedichten, waar je meteen aan denkt als het gaat om gedichten over het Nederlands landschap. Het landschap als inspiratie, een grote bron van inspiratie voor vele dichters.

Het Nederlands landschap; voornamelijk vlak en hier en daar ontstaan na een felle strijd op het water. Het is een bron geweest voor tal van dichters, tot op de dag van vandaag. Het gedicht van Hendrik Marsman, Herinnering aan Holland, steekt er natuurlijk met kop en schouders bovenuit. Maar er is meer, zoveel meer.

Neem nu bijvoorbeeld eens het onderstaande gedicht: Polder.

Polder

Polder

Omzoomd door groene dijken.
Eindeloos gras, voor zover je kan kijken,
slechts onderbroken
door het wit van schapen.

Harm Jagerman

Het polderlandschap is zeker niet het enige dat het Nederlands landschap kenmerkt. Denk aan de duinen bijvoorbeeld.

 

Aan zee

Aan zee

Een gore zee;
Aan ‘t strand daarvan:
Van lieverlee
Een eenzaam man.

Zijn blik is naar
Verlatenheid –
Geen uitzicht, waar
Men die vermijdt.

In ‘t niets verglijdt,
Zonder misbaar,
De hooploosheid
Van weer een jaar.

De mond blijft stom
Tegen den tijd,
Want ouderdom
Is eenzaamheid.

— J.C. Bloem

In dit geval, is het misschien niet de beste reclame voor het Nederlands landschap. Het is wel een beeld dat sommigen hebben van de zee. In dit geval ingegeven door een bepaalde emotie.

Lucebert

De dichter Lucebert koppelde de zee aan een revolutie, zo blijkt uit het gedicht ik draai een kleine revolutie af:

ik draai een kleine revolutie af...

ik draai een kleine revolutie af…

ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen

ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing

— Lucebert

De Noordzee is een bron van inspiratie, zo blijkt. Om de rust wat terug te brengen, eindigen we dan met het gedicht van Paul van Ostaijen: Melopee.

Melopee

Melopee

Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee

Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee

— Paul van Ostaijen

Eerlijkheidshalve, moeten we erbij vermelden dat Paul van Ostaijen natuurlijk wel een Vlaams dichter was…

Jouw inspiratie

Nu zijn wij wel benieuwd: wat is jouw inspiratie? We zien jouw reactie graag tegemoet en publiceren jouw gedicht graag!

 

 

Benieuwd naar het gedicht Herinnering aan Holland, dan klik je hier.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

×
Contact us using Whatsapp.

%d bloggers like this: