Poëzie is kinderspel

Poëzie is kinderspel

Poëzie is kinderspel is een van de muurgedichten die de Zuid-Hollandse stad Leiden rijk is. Het gedicht is geschreven door Lucebert, keizer van de Vijftigers.

Het gedicht is sinds 1995 te bewonderen aan de Apollolaan in Leiden. Het is onderdeel van het project Muurgedichten.

Poëzie is kinderspel

Lucebert

Poëzie is kinderspel

Over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij

mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie

u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal

Dichten over poëzie

Inspiratie om een gedicht te schrijven kan komen uit vele hoeken. Ook het schrijven van poëzie kan een bron van inspiratie zijn. Lucebert is zeker niet de enige geweest, die schreef over het schrijven.

De verborgen boodschap van dit gedicht is zonder meer, dat op het eerste gezicht het misschien kan gaan om een toegankelijk gedicht. Onder de oppervlakte, door het metafoor-gebruik, kan er echter meer aan de hand zijn.

Iedereen die de volwassen leeftijd nog niet bereikt heeft, kinderen dus, spelen. Spelen is iets dat men op latere leeftijd niet meer zelf doet. Dat het kinderspel is, suggereert dat het misschien allemaal simpel zou zijn. Maar, juist het woord spel, is bijzonder interessant. Een spel kan plaatsvinden door het vaststellen van regels of juist het ontbreken ervan. Is het leven eigenlijk niet een groot spel? Waarin sommige regels netjes zijn vastgelegd en op bepaalde momenten juist vertragend of remmend werken? Op de momenten dat de regels niet van toepassing zijn, dan is er vrijheid.

Spelen is ook verbeelden. Het verbeelden van situaties die in de buurt zouden moeten komen van de waarheid. Althans, zo de kinderen die spelen ze zien. Poëzie is verbeelding; spelen met de waarheid.

Het gedicht spreekt over een krakend ei. Het onstaan van het leven, maar tegelijkertijd ook de broosheid van het leven; het einde.

Lucebert laat met dit gedicht zien dat hij schreef zonder tijdzones. Een tijdloos gedicht, een schitterend gedicht.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

%d bloggers like this: